โซฟาสีแดงและบิงซูเกล็ดหิมะ: ทำไมคนหนุ่มสาวเกาหลีจึงตามหาสถานที่ที่หยุดเวลาไว้ในยุค 2000

2026-11-14

เรื่องราวเทรนด์ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของสิ่งใหม่ล่าสุด แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องของสถานที่ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน 2026 คาเฟ่ในโรงแรมแห่งหนึ่งในเขตซอแดมุน กรุงโซล เต็มไปด้วยผู้หญิงวัย 20 และ 30 ปี – ทั้งที่มีป้าย "CLOSED" แขวนอยู่ที่ประตู และคาเฟ่เหลือเวลาอีกเพียงวันเดียวก่อนจะปิดถาวร ผู้มาเยือนถ่ายรูปโซฟาสีแดงและโคมไฟสีเขียวหยก หลายคนใช้กล้องดิจิทัลคอมแพกต์สไตล์ยุค 2000 เหตุผลก็คือ คาเฟ่แห่งนี้เป็นสถานที่ถ่ายทำซีรีส์ฮิตปี 2005 ฉันชื่อคิมซัมซุน (My Name Is Kim Sam-soon) หนังสือพิมพ์ Kyunghyang Shinmun รายงานภาพเหตุการณ์นี้เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทรนด์ที่กว้างขึ้นของคนหนุ่มสาวเกาหลีที่ตามหา 추억 (chueok) ความทรงจำ ในสถานที่จากยุค 2000

ห้างปี 1998 และของหวานยุค 2000

ในวันเดียวกัน ผู้มาเยือนวัยหนุ่มสาวก็เดินเที่ยวอยู่ใน คังบยอนเทคโนมาร์ท ในเขตควังจิน ทางตะวันออกของโซล ห้างนี้เปิดในปี 1998 เป็นศูนย์การค้าเครื่องใช้ไฟฟ้า และยังคงรักษาแสงไฟหลากสีและการตกแต่งภายในแบบยุค 2000 ไว้ ผู้มาเยือนอายุ 26 ปีสองคนบอกกับหนังสือพิมพ์ว่าพวกเขามาเพื่อ 눈꽃빙수 (nunkkotbingsu [눈꼳삥수]) บิงซูเกล็ดหิมะ ของหวานน้ำแข็งไสที่ได้รับความนิยมในช่วงต้นยุค 2000 พนักงานกล่าวว่ามีผู้หญิงวัย 20 และ 30 ปีจำนวนมากมาที่นี่ตั้งแต่ช่วงฤดูร้อน

การกลับมาของห้างนี้ค่อยๆ ก่อตัวมาหลายเดือน ในเดือนมิถุนายน นิตยสารไลฟ์สไตล์เกาหลี The Edit บรรยายว่าร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายร้านในห้างปิดตัวลงเมื่อการช้อปปิงย้ายไปอยู่บนออนไลน์ ทำให้ทั้งชั้นว่างไปครึ่งหนึ่ง – แต่การตกแต่งภายในที่หยุดเวลาไว้ ฟู้ดคอร์ตชั้นใต้ดิน และสวนบนดาดฟ้าที่มองเห็นวิวแม่น้ำฮัน กลับดึงดูดผู้มาเยือนวัยหนุ่มสาวที่ชื่นชอบบรรยากาศเรโทรของที่นี่

บนโลกออนไลน์ อารมณ์แบบเดียวกันปรากฏในวิดีโอสั้นที่สร้างด้วย AI ซึ่งเลียนแบบซิตคอมยุค 2000 ด้วยพล็อตแปลกๆ แฟชั่นยุคนั้น และเพลงประกอบเก่าๆ Kyunghyang ระบุว่าบางคลิปมียอดชมหลายแสนถึงหลายล้านครั้ง

เบื่อเทรนด์ที่เปลี่ยนทุกสัปดาห์

ทำไมต้องเป็นยุค 2000 และทำไมต้องเป็นตอนนี้? ผู้มาเยือนอายุ 30 ปีคนหนึ่งบอกกับหนังสือพิมพ์ว่าเธอไม่ได้มาเพื่อตามเทรนด์: เธอบอกว่าเทรนด์เปลี่ยนทุกสัปดาห์ ในขณะที่สถานที่เก่าๆ ให้ความรู้สึกมั่นคง เพื่อนอายุ 29 ปีของเธอบรรยายว่าความทรงจำในวัยเด็กเป็นเหมือนที่หลบภัยอย่างหนึ่ง และบอกว่าสถานที่ที่ยุค 2000 ยังคงอยู่โดยไม่ถูกแตะต้องให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีความเป็นมนุษย์

นักวิเคราะห์ที่ Kyunghyang อ้างถึงเชื่อมโยงเทรนด์นี้กับความเหนื่อยล้าจากคอนเทนต์ที่รวดเร็วและกระแสนิยมชั่ววูบ คูจองอู นักสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยซองกยุนกวาน บอกกับหนังสือพิมพ์ว่าคนหนุ่มสาวรู้สึกกังวลว่าจะสูญเสียตัวตนท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วที่ขับเคลื่อนด้วย AI จึงหันไปหาความรู้สึกแบบแอนะล็อกในอดีตเพื่อรักษาจังหวะของตัวเอง

ทำไมจึงสำคัญสำหรับผู้เรียน

คุณจะได้ยินคำว่า 추억 บ่อยมากในภาษาเกาหลี เป็นคำที่อบอุ่นสำหรับความทรงจำที่คุณชอบหวนนึกถึง และมักปรากฏในวลีสำเร็จรูป: 추억을 쌓다 (chueogeul ssata [추어글 싸타]) สร้างความทรงจำ และ 추억이 떠오르다 สำหรับความทรงจำที่หวนกลับมา คำสำคัญอีกคำของเทรนด์คือ 감성 (gamseong) แปลตรงตัวว่าความรู้สึกอ่อนไหว แต่ใช้เหมือน "ไวบ์" หรือ "สุนทรียะ": 2000년대 감성 คือ "ไวบ์ยุค 2000" และ 아날로그 감성 คือความรู้สึกแบบแอนะล็อก สถานที่ที่กำลังจะปิดตัวจะมี 영업 종료 (yeong-eop jongnyo [영업 쫑뇨]) การสิ้นสุดการให้บริการ และสถานที่ถ่ายทำคือ 촬영지 (chwaryeongji)

ภาษาเกาหลีจากเรื่องนี้

รูปประโยคสำหรับสถานที่ที่ชวนให้นึกถึงความหลัง: ~에 오면 ~ 생각이 나요 – "ทุกครั้งที่มา ~ ก็จะนึกถึง ~" ตัวอย่างเช่น 이 카페에 오면 옛날 생각이 나요 (i kapee omyeon yennal saenggagi nayo [옌날 생가기 나요]) – "ทุกครั้งที่มาคาเฟ่นี้ ก็จะนึกถึงวันเก่าๆ"

แหล่งข้อมูล: Kyunghyang Shinmun – Young Seoulites revisit 2000s spaces, Nov. 11, The Edit – เสน่ห์เรโทรของคังบยอนเทคโนมาร์ท 17 มิ.ย. (ภาษาเกาหลี)