Noun 겸 noun · verb-(으)ㄹ 겸 verb-(으)ㄹ 겸
давхар, бас, хослуулсан (хоёр үүрэг, зорилго)
Жишээ
운동도 할 겸 바람도 쐴 겸 공원에 갔어요.
Дасгал ч хийх, салхинд ч гарах гээд цэцэрлэгт хүрээлэн явлаа.
Үгийн бүтэц
겸 хослуулах
Шууд утга нь «хослуулах»; 거실 겸 서재 гэвэл «зочны өрөө бас ажлын өрөө».